Kennarar á ný
Jamm, ég ætla að bæta aðeins við kennaraumræðuna. Það má vel vera að enginn nenni að lesa það, en mér er svo sem alveg sama. Þetta er mitt blogg. Ef mig langar að skrifa um vandamál tómataræktenda í Mósambík, þá geri ég það. En nú eru það kennararnir.
Þeir náðu nýjum hæðum í ruglinu í dag þegar launanefnd kennara óskaði eftir fundi við nokkur sveitarfélög. Kennarar óskuðu sem sagt eftir að sniðganga launanefnd sveitarfélaganna (nefnd sem sveitarfélögin hafa veitt fullt og óskorað umboð til að semja fyrir sig) og ræða beint við útvalin sveitarfélög um kjaradeiluna. Og þeim finnst ekkert athugavert við það!
?Það er nú ekkert að því að tala við ábyrgðarmenn hjá sveitarfélögunum?, lét Elna Katrín, varaformaður Kennarasambandsins hafa eftir sér. Það er einmitt það. Mér þætti gaman að vita hvað kennarar myndu segja ef launanefnd sveitarfélaganna gengi fram hjá launanefnd kennara og hæfi einkaviðræður við kennara í ábyrgðarstöðum hjá nokkrum skólum. Myndi það valda gleði hjá félagi grunnskólakennara?
Svona aulaháttur er náttúrulega merkilegur fyrir nokkurra hluta sakir. Í fyrsta lagi er þetta sama fólkið og á að mennta börnin í þjóðfélaginu. Og þetta er sama fólkið og skilur hvorki upp né niður í því af hverju umræðan undanfarið hefur verið þeim óvilhöll. Umrædd Elna Katrín vill meira að segja helst að fólk sé ekkert mikið að tala um deiluna. Það væri náttúrulega voða þægilegt fyrir kennara ef enginn væri til að benda á sumt af því vitlausasta sem forsvarsmenn Þeirra hafa verið að láta út úr sér en þannig virkar þetta einfaldlega ekki. Það stoðar lítið að klúðra málunum algjörlega og vonast svo bara til að enginn minnist á það.
Bækur
Skrapp áðan á bókamarkað Eddu í Mörkinni. Mörkin er mjög nálægt McDonald's, sem þýðir að einn sveittur BigMac fékk að fljóta með heim á leið. Bækur og borgari - það gerist varla plebbalegra. Annars tókst mér að eyða um fjögurþúsundkalli á þessum markaði. Við skulum athuga að það tekur mig heila kvöldvakt að vinna fyrir þeim peningum, þegar reiknað er með skattinum! Þetta er hneisa. Það sem ég fékk fyrir þennan dýrmæta aur var eftirfarandi:
?
Moskvulínan eftir
Arnór Hannibalsson. Fjallar aðallega um tengsl Íslands við Sovétríkin. Skelli henni í styrjaldadeildina í bókaskápnum. Gæti komið að notum einhvern tímann.
?
Uppgjör við umheiminn eftir
Val Ingimundarson. Fjallar aðallega um tengsl Íslands við Bandaríkin. Það verður að vera jafnvægi í svona bókaleiðöngrum. Þessi var dýrari en Moskvulínan, þrátt fyrir að vera þynnri. Skyldi það þýða eitthvað?
?
Kristnihald undir Jökli eftir
Halldór Laxness. Hljóðbók, lesin af Dóra sjálfum. Það viðurkennist hér með að ég er hljóðbókasjúklingur. Enda latari en andskotinn - líka við að lesa eigið bókasafn.
?
Edda eftir
Þórberg Þórðarson. Þórbergur var náttúrulega snillingur, og mig vantaði þessa í safnið. Þá á ég bara eftir að útvega fjórar bækur í viðbót til að eiga Þórberg komplett.
?
Hamlet eftir
William Shakespeare. Skakspíri er náttúrulega klassík. Eitthvað sem ég á ábyggilega eftir að lesa - einhvern tímann.
?
Ævintýri nálfanna eftir
Terry Pratchett. Þessi fylgdi ókeypis með. Af þrennu illu féllst ég á að taka þessa. Hinar tvær sem um var að velja voru einhverjar kvennabókmenntir um ástir og örlög kúgaðra kvenna á tímum pestarinnar. Eða eitthvað í þá veruna. Satt að segja staldraði ég ekki það lengi við þær til að komast að því.
Og þar hafiði það. Æsispennandi dagur. Hvað skyldi gerast á morgun?
Afbrigðileiki minn
Ég er ábyggilega algjör skepna... en mikið andskoti fannst mér borðtennis spastískra á Ólympíuleikum fatlaðara fyndinn!
Raunveruleg andlit kennara
Ef kennarar hafa einhvern vilja til að ná sáttum í þessari kjaradeilu ætti þeirra fyrsta verk að vera að losa sig við þennan úrkynjaða tannálf sem formaður Kennarasambandsins er. Það merkilegasta sem Eiríkur Jónsson hefur látið út úr sér við fjölmiðla er að hann telji barnagæslu verkfallsbrot. Hann er með öðrum orðum að viðurkenna að hlutverk kennara sé barnapössun, og gerir þar með sjálfur lítið úr háskólanámi þeirra sem hann þykist berjast fyrir. Þegar hann er svo spurður að því hvað hann hyggist gera í þessu alvarlega máli, sem barnapössun auðsjáanlega er, bregst hann við með hótunum. Ef ég væri kennari myndi ég strax beina viðskiptum mínum til Íslandsbanka og Sjóvár Almennra til að lýsa frati á þennan vanvita.
Kennsluskylda kennara er innan við 30 tímar á viku. Jafnvel þó við gerum ráð fyrir rausnarlegum tíma í heimavinnu og fundarsetu eru þeir að sleppa ágætlega miðað við flesta aðra starfsmenn. Þeir fá hátt á þriðja mánuð í sumarfrí, auk óslitins jólafrís og langs páskafrís. Meðallaun þeirra hafa verið reiknuð út sem rúmar 210.000 krónur á mánuði. Sumir fá meira, aðrir eitthvað minna. Leikskólakennarar, sem búa við lengri vinnudag og mun styttri frí - en hafa að baki jafnlangt nám - fá nokkrum tugum þúsunda lægri laun, og hafa ekki kost á sömu aukasporslum og yfirvinnu og flestir grunnskólakennarar. Samt eru leikskólakennarar að vinna sömu vinnu og grunnskólakennarar (ef eitthvað er að marka Eirík Jónsson) - barnapössun.
Sáttatilboð kennara rétt fyrir verkfall var að sjálfsögðu stórfyndið. Nálægt 24% launahækkun, og samningur aðeins út skólaárið. Og þegar þessu kostaboði var hafnað mátti heyra á forystusauðum Kennarasambandsins að það væri ?greinilega enginn vilji til að ná sáttum? af hálfu sveitarfélaganna. Já, það er furðulegt að þessu hafi ekki verið betur tekið.
Fyrsta skilyrði viðsemjenda kennara ætti að vera niðurfelling verkfallssjóðs. Kennarar borga mánaðarlega dágóða upphæð af launum sínum í þennan sjóð, og eiga engan möguleika á endurheimt þessara peninga nema að fara í verkfall. Meðan kennarar búa að nærri milljarði í ?auka-orlof? er ekkert skrítið að þeir finni fyrir hvatningu til að fara í gott frí og fá eitthvað af þessum peningum aftur. Og svo væri náttúrulega hærri laun í kjölfar frísins bara bónus.
Það þarf ekki að hugsa mikið eða lengi til að sjá hví kennarar hafi bara viljað semja út þetta skólaár. Því styttri samninga sem þeir gera, því fyrr komast þeir aftur í verkfallsútópíuna, þar sem þeir geta flatmagað á launum - jafnvel unnið einhverja skemmtilega aukavinnu til að drýgja tekjurnar meira - og beðið eftir enn betri kjörum. En svo er ágætt að kenna svona eitthvað smáræði inn á milli, svo þeir geti heilaþvegið nýjan skammt af nemendum (aðallega með hræðsluáróðri um að enginn geti náð samræmdum prófum nema með hjálp alviturra grunnskólakennara) til að styðja sig í enn einu kjarabaráttufríinu. Því, eru það kennarar sem standa fyrir utan Karphúsið með mótmælaspjöld? Nei, það er nemendurnir þeirra sem vinna þá skítavinnu fyrir þá, með hjálp grunlausra foreldra - sem eru ekki svo heppnir að vinna hjá Íslandsbanka eða Sjóvá.
Coca Cola C2
Smakkast eins og blanda af kóki og Tab.
Ömurleiki hversdagsins
Oft á dag detta mér í hug skemmtilegir og áhugaverðir hlutir til að skrifa um. Heilu gamansögunum og pólitísku byltingargreinunum lýstur niður í ómerkilegan huga minn þegar ég banka upp á í Hraunbæ 174 með sjóðheitt Sparitilboð A, eða þegar ég opna dós af þistilhjörtum. En eðli málsins samkvæmt er ég hvergi nálægt tölvu þegar þessar eðalhugmyndir og sögugræðlingar fæðast, og loksins þegar ég er kominn heim er þessi ógeðslega vinna búin að drepa niður allt líf í hugskoti mínu og eftir situr svarti hundurinn og glottir.
Ég held að þessi vinna sé einhver öruggasta leiðin til að fremja hægt og kvalafullt sjálfsmorð. Að vinna 10 tíma á dag við flatbökur drepur niður sjálfið og eftir stendur hol skel - hvar eitt sinn bærðist glaðvært hjarta ungs drengs með stóra drauma og bjartar vonir.
Ef uppfærslur á þessi bloggi eru stopular þá vitið þið allavega hvers vegna.
Veit ekki
Ég veit ekki til hvers ég var að búa þetta blogg til.
Ég veit ekki hvað í hoppandi helvíti ég á að skrifa.
Ég veit ekki hvort nokkur muni nokkurn tíma lesa þetta.
Ég veit ekki hvort ég á nokkurn tíma eftir að nenna að skrifa eitthvað hérna í framtíðinni.
En ég veit að mig langar í bjór. Og er það ekki það eina sem skiptir máli, þegar öllu er á botninn hvolft?