Páfuglar

Þegar ég var kríli frétti ég að von væri á einhverju fyrirbæri til landsins sem kallað væri páfi. Mér datt strax í hug einhvers konar páfagaukur og skildi ekki hvers vegna allir voru að gera svona mikið mál úr atburðinum. Þetta hlaut að vera stórmerkilegur fugl, og glæsilegur. Svo man ég eftir vonbrigðunum þegar ég sá þennan páfa spásséra út úr flugvélinni á sumarmánuðum 1989 og smella einum blautum á malbikið. Mér fannst sem heimurinn hryndi, sakleysi mitt væri glatað, og allir hefðu logið að mér. Þetta síðasta var að vísu lygi. En merkilegur fannst mér hann samt ekki, páfagaukurinn. Og nú er hann dauður, og nýr hefur verið boðaður með bjöllum og reyk. Sá er háaldraður þýskur kvenhatari með sokkin augu og fyrrverandi fótgönguliði Hitlers-æskunnar. Vel valið. Það vantaði alla spennu í embættið, Ég vona bara að Rannsóknarrétturinn verði endurvakinn og skipulagðar nornaveiðar hefjist á ný. Það er augljóst mál að nornir hafa fengið að vaða uppi óáreittar allt of lengi. Svo lýsi ég frati á Little Britain. Í svipuðum klassa og Spaugstofan en samt hampað eins og sneiddu brauði. Hnuss.