Áttu kött?

Skráði mig í gær í HR. Aftur. Nú er stefnan tekin á að klára þetta nám og geta titlað sig tölvunarfræðing í símaskránni eftir 2 ár. Í dag er ég ekki einu sinni í símaskránni, þannig að þetta verður mikil upphefð. Á leiðinni í vinnuna í gærkvöldi heyrði ég fyrir slysni glefsur úr hinum sívinsæla þætti Lífsauganu með Þórhalli miðli. Það þótti mér skemmtilegt. Hjá honum var gestamiðill - einhver kerlingarálka sem var einmitt í miðjum samræðum við húsmóður úr Vesturbænum (auk náttúrulega hóps af framliðnum) þegar ég stillti mig inn:

Miðill: Svo sé ég hérna skó.. Það er eitthvað með skó. Fórnarlamb: Ha? Miðill: Ertu að spá í að fá þér nýja skó? Fórnarlamb: Nei, alls ekki. Miðill: En þú ert á nýjum skóm... Fórnarlamb: Nei, nei. Miðill: Þú ert ekki á sömu skóm og í sumar. Fórnarlamb: Nei, auðvitað ekki. Nú er vetur. Miðill: Já, takk. Þú verður að passa þig í hálkunni. Fórnarlamb: Já, ég geri það... Miðill: Því þú hefur nefnilega dottið... Fórnarlamb: Nei, ég hef aldrei dottið. Miðill: Einhver í kringum þig hefur dottið? Fórnarlamb: Nei, aldrei. Miðill: Já... Jæja... Fórnarlamb: Eða, jú vinkona mín lærbrotnaði, en það var nú bara inni í eldhúsi - ekki í hálkunni. Miðill: Já, einmitt! Það er nefnilega nauðsynlegt að vera á góðum skóm... Bæði úti og inni.