Á kunnri storð

Danmerkurferð yfirstaðin. Ágæt, hreint ágæt. Ferðaáætlunin hélst nokkuð vel, bjórinn var strax kominn í hönd við komuna í Leifsstöð og hélst þar nánast allan tímann. Hár hiti, beinverkir og almenn fársjúkheit ollu því samt að ölinu var sleppt á Kastrup flugvelli á leiðinni heim. Ég var sem sagt ekki stoppaður í tollinum, en ég fékk slæma flensu í staðinn og hef legið eins og mara í rúminu síðustu daga eftir að ég kom heim. Það er ýmist í ökkla eða eyra. Í þessu tilfelli hvort tveggja; hryllilegir ökklabeinverkir og viðbjóðsleg eyrnabólga. En ekki kvarta ég. Ferðin var fín. Tveir dagar í Kaupmannahöfn, aðallega við að þræða helstu vínstofurnar á daginn og liggja í makindum og horfa á frábæra sjónvarpsdagskrá TV Danmark þegar ölsölu var hætt. Síðan var förinni heitið til heimsborgarinnar Ebeltoft til að heilsa upp á Sigvalda og Stefán og um 100 aðra verulega tæpa kvikmyndagerðarmenn. Þar var legið í sjálfsalabjór, hendur voru hruflaðar, einhverjir timbruðust upp (ég nefni engin nöfn), en aftimbruðust eftir góðan slatta af ísköldu bensínstöðvaröli. Allt í allt góð ferð, en ég hef enga nennu til að útlista hana í smáatriðum. Sérstaklega þar sem um það bil 50% lesenda þessa bloggs er fólk sem var á staðnum. Hins vegar grunar mig að Gísli hafi á tímabili verið kominn með ógeð á ferðafélaga sínum. Held ég þó að steininn hafi tekið úr í ferjunni á bakaleiðinni, þegar ég fékk eftir sólarhringsvöku snert af sænsku veikinni. Sænska veikin er hryllilegt heilkenni sem lýsir sér þannig að manni finnst óhjákvæmilegt að tala einvörðungu sænsku. Þegar við bætist að sænskur orðaforði minn telur rétt um fjögur orð er útkoman líklega flest annað en fýsileg fyrir viðstadda. Fyrirgefðu Gísli. En Lúdóið var skemmtilegt. Nú er hins vegar kominn tími til að hafa áhyggjur af skólanum. Ég er búinn að missa úr lungann af önninni og hef ekki græna glóru hvar ég á að vera staddur í námsefninu. Í gær fékk ég póst sem minnti mig á að skilafrestur heimaverkefnis sem gildir að ég held 50% af einkunn minni í Nýaldarheimspeki rennur út á fimmtudaginn. Gott að vita það. Enn betra væri að vita eitthvað hvað þetta verkefni snýst um. En það hlýtur að koma með kalda vatninu.

Baunaborg

Jæja, þá er það frágengið (var að vísu frágengið fyrir viku, en það ætti ekki að koma neinum á óvart að ég er latur bloggari) - Danmerkurferð þann 16. febrúar, eftir örfáa daga. Upphaflega hugmyndin var helgarferð frá fimmtudegi til mánudags, en einhvern veginn teygðist þetta um einn dag í hvora átt. Það gera þá 6 nætur í Danaveldi í taumlausri gleði. Eða eitthvað. Það er annars engin ferðaáætlun til staðar. Við Gísli fljúgum út kl. 7:30 á miðvikudaginn, og eftir það er allt óljóst. Líklega munum við hitta Silla og Stebba í Køben, og áreiðanlega mun ég drekka þó nokkuð af øli. Reyndar er ég búinn að ákveða það að frá stundinni sem ég stíg inn í fríhöfnina í Leifsstöð - og þar til ég verð stoppaður í tollinum á leiðinni heim (ég verð ábyggilega stoppaður í tollinum, það virðist vera óumflýjanlegt í utanlandsferðum mínum) - þá mun ekki líða sú mínúta að ég verði ekki með opinn bjór í hönd. Ég er ekki búinn að gera upp við mig hvort ég veiti sjálfum mér undanþágu frá þessari bjórreglu þegar ég sef. Líklega ekki. Enda hef ég ekki einu sinni hugmynd um hvar ég mun sofa, þannig að ég mun líklega hreiðra um mig fyrir utan brautarstöðina í Kaupmannahöfn með notalega hrísgrjónaælu ofan á mér og bjórflösku í lúkunni.

Hlaðan

Nú sit ég sem sagt í Mekka Háskólastúdentsins, Þjóðarbókhlöðunni, með fartölvuna sem ég keypti á föstudaginn. Yndislegur gripur; álgrá PowerBook (sjá mynd). Eftir um klukkutíma skokka ég yfir í Háskólabíó til að hlusta á fyrirlestur í heimspekilegum forspjallsvísindum. Þetta er svona u.þ.b. öll sú spenna sem er að finna í mínu lífi þessa dagana - tíminn líður með vinnu, skóla og svefni. Stefnan er samt sett á að reyna að komast til Danmerkur einhvern tíma kringum næstu mánaðamót og dreypa af dáyndisdögg í nokkra daga.