Andvökur

En þó ekki. Aðallega stórfurðulegur svefn. Óreglulegt og ófyrirsjáanlegt svefmynstur mitt hefur valdið því að þegar ég á annað borð sef sækja að mér undarlegar draumfarir og tilfinningar. Þegar ég dotta á næturvöktunum er ég meðvitaður um að ég þarf að vera vakandi. Þetta veldur því að ég sofna aldrei almennilega, heldur móki einhvern veginn milli svefns og vöku; meðvitaður um að ég er sofandi. Ég upplifi þó eins konar drauma - óheppilega atburði sem ég ímynda mér að eigi sér stað rétt utan sjónsviðs míns. Þetta er mjög óþægileg tilfinning. Og ég heyri oft hljóð í þessu ástandi. Enn verri er þó svefnrofalömunin; þegar ég hrekk upp af þessu móki (oftast vegna einhvers sem átti sér stað í þessum hálfdraumi, en ég ímynda mér að eigi sér stað í alvörunni), en get hvorki hreyft legg né lið. Ekki einu sinni augnvöðvarnir vilja hreyfast; ég stari upp í loftið - reyni af alefli að lyfta handlegg, hreyfa tá, en ekkert tekst. Ég er fastur. Og þessi nagandi tilfinning um að eitthvað sé að eiga sér stað rétt utan þess sem ég sé ágerist enn. Þetta ástand virðist mér vara heila eilífð. Og nú er ég farinn að finna fyrir þessu líka þegar ég sef heima hjá mér. Mér líður eins og karakter í Martröð á Álmstræti. Ætli ég sé að verða geðveikur? Annað sem styður þá skoðun er það að ég hef yfirleitt staðið í þeirri trú að ég hafi gengið í Menntaskólann á Akureyri. Aðrar heimildir benda hins vegar til þess að ég hafi alls ekki verið þar, heldur hafi ég útskrifast sem stúdent frá FB fyrir tveim árum. Að minnsta kosti sendi HÍ mér tölvupóst um daginn þar sem stendur:

Stúdentspróf: Fjölbrautaskólinn í Breiðholti, Félagsfræðibraut 2003

Varla lýgur Háskólinn.