Rauðar, rauðar rúsínur

Það er eins gott að láta apríl ekki líða algjörlega án bloggfærslu. Það er raunar eina ástæðan fyrir að ég blogga - andleysi mitt er ótakmarkað. Verklegt námskeið í skólanum þessa dagana og til 12. maí, sem þýðir að ég mæti í skólann daglega og hangi fram á kvöld - líka um helgar og á alþjóðlegum kröfugöngudögum. Verkefnið er að búa til tölvukerfi fyrir pizzustað til að halda utan um pantanir og sendingar. Yndislegt að vera minntur svona á gömlu Domino's dagana. Er búinn að fá út úr þremur prófum af fjórum (fimmti áfanginn er sá verklegi sem ég er í núna). Ágætt, ágætt. Hef að vísu ekki fengið neina staðfesta lokaeinkunn (bara einkunnir úr lokaprófunum sjálfum), en það stefnir í eina 10, og svo líklega 9 og 8,5 eða þar um bil. Vá hvað þetta er leiðinlegt blogg - og það er ekkert á leiðinni að verða neitt skemmtilegra. Miðinn og flugið til Hróarskeldu (eða í ævintýraferð Elvars og Ólafs eins og ég kýs að kalla hana - og þó ekki) er hvort tveggja frágengið. Líklega enda ég samt á að þurfa að framfleyta mér með betli eða götulistum þegar út er komið, ef eitthvað er að marka bankareikninginn minn. Bloggleikurinn í síðustu færslu dó kvalafullum dauða (eins og viðbúið var), en ég þakka þó Lalla fyrir viðleitnina og fína sögu. Svo er bara að drulla sér í sumarbústað sem fyrst. Mig er farið að þyrsta í suddalega svallhelgi með appelsínugulum ælupollum, ísóprópanól grillveislu og elvörskum eiturgufum. Góðar stundir.