Sígandi lukka

Kannski er eitthvað til í öllum keðjubréfunum og MySpace búlletínunum sem hóta manni einstæðingslífi, ólukku og dauða ef þau eru ekki send áfram eða ef maður kveikir ekki á kerti fyrir krabbameinssjúku stelpuna í Arizona. Ég hef allavega alltaf hent þeim eða hunsað, og það gæti vel stemmt við líf mitt almennt. Guð, hvað hef ég gert? Örlögin eru klárlega að hafa uppi á mér.

Reyndar hef ég átt hómóerótíska göngutúra í Kjarnaskógi. Það er þó eitthvað.

Ég var að átta mig á því að einbúakrabbinn minn er einn heima. Sjitt, ég vona að hann fari ekki sömu leið og ónefnda músin mín sem ég skildi eftir um helgi meðan ég var veðurtepptur á Dalvík. Blessuð sé minning hennar.

Ef þú lest þetta og kveikir ekki á kerti fyrir einbúakrabbann minn muntu missa veskið þitt í drullupoll og missa útlim í lyftaraslysi. Feis.