Geisp

Leti. Ég er allt of latur. Ég er í sumarfríi og nenni hreinlega engu. Leiðinlegt veður bætir ekki úr skák. Reyndar hef ég ekkert á móti rigningu, finnst yfirleitt fínt að rölta í rigningu, hlusta á tónlist og hugsa. En ég nenni því ekki einu sinni. Hvorki að rölta né hugsa.

Við það bætist að ég er blankur. Latur og blankur.

Það var Menningarnótt um síðustu helgi. Eina sem ég ætlaði að gera var að ná að kíkja á Megas, annað hvort á Miklatúni eða sjá Megasukk í portinu hjá Við tjörnina. Hvorugt gekk eftir. Sem er synd, því Megas hefur verið fastur punktur í síðustu 3 eða 4 Menningarnóttum. Í staðinn bara klassískt bæjarrölt, Ellefan, bjór, romm og ég allt of drukkinn. Svo drukkinn að ég man mjög lítið eftir nóttinni - sem hefur ekki gerst í langan tíma. Og ætli ég bíði ekki með annað blakkát fram á næstu Menningarnótt. Einu sinni á ári er nóg.

Sicko er líklega skásta mynd Michael Moore til þessa. En maðurinn fer samt enn í taugarnar á mér. Hversu sem maður er sammála inntaki myndanna hans þá eiga þær meira skylt við Opruh en nokkurn tímann heimildamyndir. Fínir punktar vafðir í allt of þykkt lag af tilfinningarúnki, hlutdrægni og viðbjóðslegri föðurlandsást.

GSUSM™: Ég er ekki enn búinn að teikna neitt á vegginn hans Ella. Og ég skammast mín fyrir það.

Tónlist: Motion of the Ocean með Fake Problems.