Úrhelli

Ókei, ég viðurkenni það. Að skipuleggja tímann þannig að 17 tímar sólarhringsins séu undirlagðir vinnu og/eða því að koma sér í og úr vinnu er ekki sniðugt. Ég sef svona að meðaltali 4-5 tíma á sólarhring þessa vikuna og borða að meðaltali ekki rassgat. En ég fæ mér heitt kakó áður en ég byrja á póstrúntinum. Það er þó eitthvað.

Restin af þessu bloggi verður ósamhangandi upphrópanir, hugleiðingar og drasl. Hugarklessa. Ég nenni ekki að reyna að koma þessu skipulega frá mér og satt að segja er það ekki þess virði.

Ég er með hita og mig langar samt í bjór. Af einhverjum ástæðum hef ég verið að lesa The God Delusion eftir Richard Dawkins undanfarið. Líklega til að komast að því hvað allt fössið er um. Ég er ekki enn að sjá það. Jújú, sniðuglega skrifað á köflum og mestmegnis heilbrigð skynsemi. Fínt að rifja upp helstu guðssannanir sögunnar og mótrök. Hundavað. Skemmtanagildi þónokkuð í og með. Ekkert nýtt samt. Það sem ég hlakkaði mest til að lesa var kaflinn þar sem Dawkins hugðist skjóta agnostík í kaf. Vonbrigði. Niðurstaðan úr kaflanum er mun frekar að agnostík sé málið en guðleysi ekki, þó Dawkins hafi gert sitt besta til að færa rök fyrir hinu gagnstæða. Reifa kannski hugleiðingar mínar um rök Dawkins "gegn" agnostík einhvern tíma ef ég nenni. Nenni því ekki núna. Langar enn í bjór. Og sígarettu. Tek mig ógeðslega vel út í rauða póstmannajakkanum mínum. Hann er samt einu númeri of stór. Þarf að fitna út í hann. Það er ekki að fara að gerast alveg strax miðað við þá staðreynd að ég hef lést um 3 kíló síðustu viku eða tvær. Fokk. Annars finnst mér að póstmannabúningurinn ætti að vera virðulegri. Kaskeiti, skyrta, bindi, bindisnæla, yfirvaraskegg. Skóhlífar og gylltur stafur. Einglyrni. Það er gulur köttur hérna á gólfinu hjá mér og ég hef ekki hugmynd um hvernig hann komst inn. Grunar samt að hann hafi komið inn um gluggann á klósettinu. Ég ætla að gefa honum snarl og hleypa honum út í hitaveitukompu. Hann fær að sofa þar. Hann heitir Tímon. Held ég.