Blóðljóð

Skellti mér í ljóðapartí Nýhils í Þjóðleikhúskjallaranum í gærkvöldi. Það var sérstaklega áhugavert. Ég skemmti mér reyndar bráðvel; ekki endilega yfir kveðskapnum sjálfum, sem var frekar ódýr í flestum tilfellum, heldur aðallega yfir stemmningunni. Átti líka langt spjall við Kristian Guttesen t.a.m., sem var hressandi. Að mörgu leyti var þetta samt eins og að vera kominn aftur á skólaball í grunnskóla með tilheyrandi klíkum, óvinsæla nördinu, baknagi og slúðri. Guðbergur Bergsson var reyndar aldrei á skólaböllunum mínum svo ég muni eftir, svo þar liggur helsti munurinn.

Mætingin var betri en ég bjóst við - ef til vill hefur fríi bjórinn haft eitthvað með það að gera (sem n.b. var Foster's, ekki Tuborg Classic eins og Guttesen heldur fram á sínu bloggi. Hann heldur reyndar fram ýmsu fleiru sem ég nenni ekki að eltast við að leiðrétta, enda skiptir það engu máli). Ég á ekki að venjast því að mér sé borgað fyrir að mæta á samkomur og það er kannski að vissu leyti sorglegt ef það þarf að gera það til að fá fólk til að mæta og hlusta á ljóð.

En já, fínt kvöld, þó ég hafi þurft að hverfa frá snemma. Verð bara lengur næst. En ekki í kvöld, því þá er það Megas.

Tónlist: What Difference Does It Make? með The Smiths.