Romm í kók

Krotið hérna til vinstri er pýra. Stórskemmtileg dýr, pýrur. Frumgerðirnar af fyrstu pýrunum má finna í líffræðiglósubókunum mínum frá því í 2. eða 3. bekk í MA. Ég hef reyndar ekki flett í gegnum þær síðan þá, en ég teiknaði þessa fallegu bleiku pýru eftir minni. Við vorum sem sagt að læra um pýruat í líffræði; sem er eitthvað sem glúkósi breytist í í líkamanum minnir mig (og ef ég man það rétt á ég skilið Thule (reyndar á ég ekki lengur skilið Thule fyrir að hafa vitnað í þessa Thule auglýsingu (skamm, skamm ég (djöfull er þetta orðið mikið af svigum (hvað getur maður haldið lengi áfram?))))) - eina sem ég man með vissu var að okkur Silla fannst mun rökréttara að pýruat snérist um að etja saman skæðum smákvikindum sem heita pýrur. Og þar með fæddust pýrur.

Frábær saga.

Allavega. Tónleikarnir á föstudagskvöldið voru snilld. Ég ofnota yfirleitt orðið snilld, en það á vel við í þessu tilfelli svo ég læt það standa. Og góður félagsskapur gerir snilldarlega tónleika jafnvel enn betri. Magnað stöff. Fokk, ég ofnota orðið magnað líka. Og fokk. En ég hef lítið notað orðið dreyrasýki svo ég er að spá í að fara að nota það meira í staðinn. Ásamt orðinu epískur. Tónleikarnir voru dreyrasjúklega epískir. Hmm.

Ég og Stebbi fórum í dag að bóka utanlandsferð. Lanzarote þann 10. júní í tvær vikur. Ég veit ekkert um Lanzarote. Mér skilst að það sé ein af Kanaríeyjunum, og orðið á götunni er að þar fáist bjór. Það nægir mér. Ég er reyndar yfirleitt ekki mikill aðdáandi svona sólarlandaferða (sólbað - drykkja - og - extasí - í - reifpartíi - meðan - maður - hlustar - á - scooter - og - blæs - í - flautu - ferðir), en þetta verður fínt. Afskaplega fínt, reikna ég jafnvel með. Jájá. Síðustu forvöð að láta eins og unglingur meira að segja því ég mun eiga 24 ára afmæli þarna úti. Og eins og allir vita er það upphafið að endalokunum. Strax á miðnætti 18. júní reikna ég með að hrukkur byrji að brjótast út, öldrunarblettir spretti upp, ég verði skyndilega fjarsýnn og missi þvag í fullorðinsbleyjuna sem ég var nógu forsjáll að setja á mig. Pottþétt.

Dómnefnd í vondutextakeppninni hefur lokið störfum og val hennar er endanlegt. Það er hreinlega ekkert sem getur toppað Villa og Lúllu. Það var einróma álit dómnefndar. Til hamingju, Imba. Verðlaunin eru... uh... eitthvað. Ákveðin síðar þegar ég hef meira hugmyndaflug. Akkúrat núna held ég hins vegar að ég fari að leggja mig, enda næturvakt í kvöld.

GSUSM™: Ég er hættur að reykja. Þannig séð. Aha! Sum ykkar vissu ekki einu sinni að ég hefði byrjað. Eip!

Tónlistin: Red Right Hand með Nick Cave and the Bad Seeds. Hörmulegt myndband samt.

Leigumóðir

Ég er búinn að týna geisladiskatöskunni minni. Magnað. Hvers vegna týnir maður bara góðum diskum? Ofan í skúffu hjá mér eru einhverjir diskar með Robbie Williams og Quarashi og einhverjum viðlíka skít síðan ég var í áttunda bekk í grunnskóla. Ekki týnast þeir. Urr.

Er búinn að vera að hlusta á Nouvelle Vague undanfarna daga. Það er gott stöff. Síðpönk og nýbylgja í bossa nova útsetningum. Kætandi. Tónleikar með þeim á föstudaginn. Það verður hresst.

Var að hlusta á útvarpið áðan þegar eitthvað lag með Sálinni (held ég) var spilað. "Hringadróttinn... hringar mig" er það eina sem ég man úr þessu meistaraverki. Ég komst ekki hjá því að hugsa um hversu mikið af hörmulega lélegum textum hefur verið samið á íslensku. Til að fagna því, og til að reyna að fá einhvern til að kommenta á þetta helvítis blogg, þá er hér leikur: Finnið versta íslenska lagatexta sem ykkur dettur í hug og skrifið í athugasemdirnar. Vegleg óvænt verðlaun fyrir versta textann. Óvænt vegna þess að ég veit ekkert hver þau verða sjálfur. En þau verða eflaust frábær. Dómnefnd er ég.

Það liggur við að mig langi að setja í reglur að textar með dúettnum Snooze séu bannaðir. Það er eiginlega of auðvelt. En ég sleppi því.

GSUSM™: Ég er algjörlega og fullkomlega ófær um að halda uppi kasjúal samræðum um daginn og veginn við fólk. Fokk ég.

Tónlist: Love Will Tear Us Apart með Nouvelle Vague.

Alteregó

Það á að frumsýna Simpsons kvikmynd einhvern tíma á næsta ári. Af því tilefni er ekki úr vegi að rifja upp að fyrir 5 eða 6 árum átti ég notandanafn á huga.is sem ég notaði aðallega til að pirra fólk. Ég hef alltaf verið góður í að stofna alteregó á Netinu í þeim tilgangi. Fyrir 5 árum var sem sagt verið að ræða væntanlega Simpsons kvikmynd (sem búist var við að yrði frumsýnd árið 2003) og ég ákvað að svara. Sumir voru að velta fyrir sér hvort sömu leikarar yrðu í myndinni og í þáttunum. Þetta var svarið mitt:

Nei, leikaraliðið er annað. Teiknimynd í fullri lengd er dýr fjárfesting, svo framleiðendurnir vildu ekki taka neina áhættu og ákváðu að fá fræga(ri) leikara til að tala inn á aðalhlutverkin. Orðið á götunni er svona:

Homer: Robin Williams Marge: Helen Hunt Bart og Lisa: Jonathan Taylor Thomas Maggie: Ekki ákveðið (líklega Jonathan Taylor Thomas)

Og í öðrum stærri hlutverkum:

Moe: Chris Rock Barney: Pierce Brosnan Mr. Burns: Jack Nicholson Smithers: John Cleese

Ég sendi Sambíóunum póst, til að fá að vita hvenær þeir byggjust við henni í sali landsins, og þetta var svarið:

Date: 07.01.02 From: Árni Samúelsson (asamuelsson@sambion.is) Subject: Re: Simpsons-myndin

Til að svara bréfi þínu:

Samkvæmt upplýsingum frá 20th Century Fox er "The Simpsons: Stupid is What Stupid Does" (Fullt heiti myndarinnar) væntanleg í bíó vestra 23. júlí 2003, og verður frumsýnd í Sambíóunum þann 1. ágúst sama ár, ef allt gengur eins og Fox segja.

Ég get ekki staðfest leikaravalið sem þú sendir mér, en hitt get ég staðfest að vanalegu raddirnar munu ekki tala inn á myndina.

Myndin mun verða gríðarlega dýr í innkaupum, og er nú verið að athuga þann möguleka að hafa bara eina útgáfu af myndinni í gangi (ekki bæði textaða og talsetta eins og venjan er með teiknimyndir). Þar sem mjög sterkar raddir eru með talsetningu teiknmynda er því líklegt að aðeins verði í boði íslensk útgáfa af myndinni.

---

Þar hafiði það. Með þær upplýsingar í huga er þetta líklegasta leikaraliðið sem við munum njóta:

Homer (Haraldur): Laddi Marge (Margrét): Halldóra Geirharðsdóttir Lisa (Lísa): Steinunn Ólína Bart (Baddi): Sigurður Sigurjónsson Maggie (Magga): Laddi

Þetta er það sem ég veit.

Í kjölfarið varð allt vitlaust, einhver stofnaði þráð og hvatti alla til að senda póst til Árna Samúelssonar (á netfangið sem ég skáldaði upp þarna að ofan) til að mótmæla þessu óréttlæti og reiðin kraumaði í nördunum.

Af hverju er ég að skrifa um þetta núna? Hef ekki hugmynd.

Mér fannst þetta samt skemmtilegt. Og viðeigandi, vegna þess að það stefnir í að leikaravalið í íslensku útgáfunni verði í alvöru ekki mikið skárra en ég spáði fyrir um þarna. Svo er það líka skemmtilegt vegna þess að erkióvinur minn á Huga á þessum tíma var drengstauli sem kallaði sig SBS og komst í fréttir fyrir stuttu vegna þess að hann fær að fara í áheyrnarprufu fyrir hlutverk í íslensku talsetningunni.

Þessi grein fannst mér líka skemmtileg. Ég sendi hana inn á dulspekiáhugamálið á huga.is, en henni var því miður eytt þaðan.

Ég hafði greinilega allt of mikinn frítíma. Og hef enn, fyrst ég er að eyða tíma í að segja frá þessu núna. Enda algjörlega tilgangslaust. En fólk er alltaf að væla um að ég eigi að blogga meira, svo gjörið svo vel.

Bévaður geislaspilarinn í bílnum mínum sem spilaði ekki skrifaða diska er hættur að spila venjulega diska líka. Og útvarpsloftnetið er brotið. Svo núna neyðist ég til að syngja sjálfur ef ég vil heyra tónlist þegar ég nota bílinn. Urr.

GSUSM™: Ég syng ekki vel.

Tónlist: Life on Mars? með David Bowie. Frumlegt.

Gubb

Best að breyta þessu bloggi aftur í 13 ára gelgjudagbók eitt augnablik. Mér líður að sumu leyti vel en að öðru leyti bölvanlega.

Síðasta helgi, fólkið sem ég þekki, nýi bolurinn minn, eplabökur, ískalt vatn, bananar og Megas eru dæmi um hluti sem láta mér líða vel. 3 daga ælupest, að æla í vinnunni, fífl í umferðinni og helvítis flautlagið með Peter, Björn, Benny og Agnetu (eða hvað sem þeir heita) eru svo aftur dæmi um hluti sem ég er ekki að taka í sátt þessa dagana.

Heimsendir í miðbænum er svo einhvers staðar mitt á milli. Það er eitthvað lúmskt gaman við að sama dag skuli hálfur miðbærinn brenna og sjóðheitt syndaflóð skola fyllibyttum niður Laugaveginn. Ef einhvern tíma væri ástæða til að trúa á eitthvað guð væri það núna. Svo var náttúrulega fréttaflutningurinn á RÚV sérdeilis frábær. Vilhjálmur borgarstjóri valsandi um með flugmannshjálm úr fyrri heimsstyrjöldinni í allan dag var einnig glæsilegt framtak sem gaf deginum viðeigandi blæ.

Og þar hafiði það. Innihaldslaust og tilgangslaust blogg. Og glöggir lesendur taka eftir að ég hef ekki sinnt reglulegu liðunum eins og kroti dagsins lengi. Fokk það, reglur eru til þess að brjóta þær.

Föstudagurinn þrettándi

Ég nenni yfirleitt ekki að skrifa um neitt merkilegt á þetta blogg. Það hefur hingað til (og eflaust hér eftir) verið hugsað sem útrás fyrir hversdagslega atburði, þunglyndisröfl og almennan ónytjungshátt. Ígildi dagbókar 13 ára stelpu.

En ég hef samt skoðanir, þó ég nenni ekki að reifa þær hér. Raunar finnst mér yfirleitt leiðinlegt að tala um þjóðfélagsmál og þvíumlíkt, nema við örfáa útvalda. Umræður um innflytjendamál til dæmis eru undantekningalítið hundleiðinlegar og tilgangslausar. Fólk skiptist jafnan í tvær fylkingar; misvel dulbúna þjóðernissinna sem trúa því að "frjálst flæði" skuggalegra skeggjaða útlendinga eigi eftir að ganga af landinu dauðu annars vegar og útlendingavini sem telja að lausnin sé bara betri og aðgengilegri íslenskukennsla hins vegar.

Þó að ég eigi meira sammerkt með seinni hópnum er ég samt ekki sammála. Mér finnst það sjálfsagður réttur einhvers sem flytur hingað til lands að læra ekki tungumálið. Þessi áhersla á að allir sem flytji eitthvert verði að "aðlagast" samfélaginu finnst mér fásinna. Við gerum ekki einu sinni sömu kröfu til okkar sjálfra. Flestir eru sammála um að fjölbreytni sé af hinu góða; við samþykkjum ólíkar skoðanir, trúarbrögð, lífsviðhorf og -gildi því okkur finnst það sjálfsagður réttur hvers og eins að fá að ráða (upp að vissu marki) hvernig hann lifir sínu lífi. Svo lengi sem viðkomandi er Íslendingur, það er að segja. Aðrir geta bara drullast til að aðlagast norminu.

Ég held að það sé fráleitt neinum til góðs að steypa alla í sama mótið. Fjölþjóðasamfélag þrífst ekki best á því að reyna að gera alla eins heldur að leyfa fólki að halda í eigin hefðir og menningu. Að reyna að búa til "góða og gegna Íslendinga" úr öllum sem flytja til landsins er svipað og málari sem blandar öllum litunum sínum saman í grábrúna klessu áður en hann byrjar að mála. Eina mögulega listaverkið sem kemur út úr því er grábrúnt, litlaust og menningarsnautt klessuverk.

Í staðinn fyrir að leggja ofuráherslu á að allir blandist fyndist mér skynsamlegra að gera innflytjendum auðveldara fyrir að stofna fyrirtæki (ef þeir vilja), koma sér fyrir, og lifa lífinu á eigin forsendum. Crash course í að koma á fót eigin atvinnustarfsemi í staðinn fyrir að skylda fólk í íslenskukennslu. Eða eitthvað. Pólskt hverfi í Vesturbænum með verslunum og börum í staðinn fyrir 20 Pólverja í stúdíóbúð sem vinna í álverinu á daginn og fara á íslenskunámskeið á kvöldin. Litla-Tæland í Fossvoginum með veitingastöðum og götulistamönnum í staðinn fyrir að hrúga öllum Tælendingum í blokk í Írabakka.

Innræktuð smáþjóð sem lifir til að vinna og vinnur til að gleyma því að hún lifir til að vinna þarf ekki á fleiri meðvirkum samfélagsþegnum að halda. Við þurfum fjölbreytni og snertingu við aðra menningu. Þeir sem vilja hlúa að öðrum menningarkimum með því að gera þeim auðveldara að breytast í okkur eru ekki fjölmenningarsinnaðir í alvöru eða sannir útlendingavinir. Þeir eru litlu skárri en þeir sem vilja alls ekki hleypa fólkinu hingað til að byrja með. Jafnvel verri.

Tónlistin: Nazi Punks Fuck Off með Dead Kennedys er viðeigandi.

SOS aðra leið

Louis Theroux er með því betra síðan einhverjum datt sneitt brauð í hug. Most Hated Family in America er góður startpunktur.

Skemmtilegasta páskadagskvöld sem ég man eftir lengi nýliðið. Lúseraklíkan á Celtic, heimspekilegar umræður um neðanmittisrakstur karlmanna (niðurstaðan virðist vera að Gillette Venus sé málið), Villi Vill og fullur gaur á Pizza King löðrandi í hvítlauksolíu. Gerist það betra? Hélt ekki.

Ég þarf að fara í fornbókabúð. Mig vantar ljóðabækur.

Tónlistin: Fun with Friends.

Páskar

Í tilefni páskanna er ég með lítið sár í vinstri lófanum, á stærð við naglahaus, sem ég get horft á til að minnast þjáninga Krists á krossinum fyrir mig og gjörvallt mannkyn. Undarleg tilviljun, en samt ekki sár eftir krossfestingu. Mig grunar að þetta sár sé frekar eftir misheppnaða tilraun til að opna krukku af viðurstyggilegu Marmite í vandræðalegu partíi um síðustu helgi.

Þema partísins var sem sagt að vera vandræðalegur. Ég er góður í því og brást sjálfum mér ekki frekar en venjulega. Hitaði upp með því að fá eitthvað krampakast þegar ég var að snyrta á mér hökutoppinn og leit því um kvöldið út eins og 14 ára gelgja að reyna að safna skeggi. Vandræðalegt. Restin af kvöldinu var í svipuðum dúr - drakk of mikið, sagði of lítið, ældi. Mjög hresst. Gott partí og fínt fólk.

GSUSM™: Lyktin af Marmite fær mig til að æla.

Tónlist: Black með Bonnie 'Prince' Billy. Til heiðurs Silla og þunglyndi um allan heim.