Quesadillas!

Hráefni:

Mexíkóskar flatkökur (tortillas) Ostur Tómatar Jalapeños Smjörklípa

Við þessa grunnuppskrift má bæta hverju sem er; kjöti, kjúklingi, beikoni, frekara grænmeti... Möguleikarnir eru óteljandi! Þvílík undur.

Aðferð:

Bræðið agnarlitla smjörklípu á miðlungsheitri pönnu, skellið einni tortilla köku ofan á og nuddið vel uppúr smjörbráðinni. Rífið eða sneiðið ost og dreifið ofan á kökuna. Skerið tómata og jalapeños í litla teninga og sáldrið ofan á ostinn. Sama skal gert við hvaða annað hráefni sem á að fara í réttinn.

Þegar osturinn er vel bráðinn er tími til kominn að loka kökunni - leggið annan helminginn yfir hinn svo úr verði hálfmáni með ostablöndunni á milli.

Quesadillan er til þegar tortillan er fallega gullinbrún og stökk. Takið af pönnunni og skerið í sneiðar af hentugri stærð.

Borið fram með ógrynni af salsa. Guacamole og sýrður rjómi gengur líka ef það vaggar bátnum ykkar.

Tími og fyrirhöfn:

Hérumbil 10 mínútur með öllu. Lítið sem ekkert uppvask og pannan svo gott sem hrein eftir eldun. Fullkomið.

Ég ætlaði að taka mynd af þessari gullfallegu sköpun minni, en því miður virðist vinnumyndavélin hafa farið í utanlandsferð.

Fylgist spennt með næsta þætti þegar ég uppljóstra leyndarmálið bak við víðfrægu kryddhrísgrjónin mín.

Gláka

Hmm tja. Ég veit að æstir aðdáendur þessa bloggs bíða spenntir eftir sögum af rúntinum og hver er hrifinn af hverjum. Verst að mér finnst frekar leiðinlegt á rúntinum - nema náttúrulega á Akureyri, þar var alveg frábært að keyra 45 hringi kringum Nýja Bíó og hlusta á Þórhall miðil á meðan. Bölvaður melurinn hann Þórhallur svaraði mér samt aldrei þegar ég reyndi að hringja inn í þáttinn.

Búin að vera skítsæmileg helgi hins vegar. Upplifði á föstudagskvöldið í fyrsta skipti hvernig er að vera edrú í miðbæ Reykjavíkur um helgi. Það var hresst. Stebbi sá líka um að drekka á við tvo. Hápunktur helgarinnar er samt klárlega að hafa valtað yfir strákana í pool í gær. Hah! Djöfull er þetta skemmtilegt blogg.

Reyndar lýg ég því líka að poolið hafi verið hápunkturinn.

Ég er sígarettulaus og bíllaus og það er ekki búið að opna í sjoppunum sem eru í göngufæri við mig. Ó, hvað lífið er erfitt við mig. Ég sem ætlaði mér að njóta þess að reykja duglega fram á föstudag - þá þjónar það engum tilgangi lengur.

Það er nautasteik í ísskápnum sem ég er alvarlega að spá í hvort ég eigi að henda á grillið. Klukkan 8 að morgni. Hmmm. Nei, kannski ekki. Samt... freistandi.

Ég hef verið svo andlaus og hugmyndasnauður undanfarið að það er að drepa mig. Ef ég sest niður með autt blað fyrir framan mig til að skrifa á eða teikna dettur mér ekkert betra í hug en rissa eitthvað sem ég hef krotað ótal sinnum áður eða skrifa einhver orð sem ég hef notað margoft. Reyndar er kannski erfitt að fara að finna upp ný orð til að geta skrifað eitthvað frumlegt. En fjandinn hafi það, ég ætti þó allavega að geta raðað þessum orðum saman á frumlegan eða áhugaverðan hátt. Ble.

GSUSM™: Uppáhaldsliturinn minn er grænn eða eitthvað.

Tónlistin: I Can Hear Music með Beach Boys. Það er komið sumar.

Húmbúkk

Einhverra hluta vegna gaf ég það loforð á Prikinu í gærkvöldi að ég myndi blogga. Fásinna. Annars er fátt betra en að sitja og fá sér einn bjór áður en maður fer á næturvakt. Það er líka góð afsökun til að reykja nokkrar sígarettur í leiðinni, því ég reyki náttúrulega ekki nema þegar ég drekk. Eða yfirleitt ekki.

Sjitt, nú er ég búinn að sitja í 10 mínútur og reyna að láta mér detta eitthvað fleira í hug til að skrifa hérna. Líklega góð vísbending um að þetta blogg var slæm hugmynd. Og nú var Silli að hringja í mig og biðja mig um að koma eitthvað út svo ég ætla að beila á þessu.

Ég tilnefni þetta blogg sem heimsmet í tilgangsleysi.

Tónlist: War of the Worlds eftir Jeff Wayne af vínilplötu og gegnum heyrntartól í myrkvuðu herbergi.

Ein kokteilsósa!

Titill bloggsins er innblásinn af samræðum fólks á næsta borði við mig á veitingastað áðan. Það var æðislegt. Kona og karl um fimmtugt á sínu fyrsta stefnumóti og ástarbríminn lak úr munnvikum þeirra. Eða hvort það var safi úr hamborgurunum. Allavega annað hvort. Bæði frekar vel í holdum, hann með derhúfu, dökk gleraugu, hálfgerða kryppu og nefmæltur með afbrigðum; hún með fjórar myndarlegar undirhökur og broddgaltarklippingu. Hann keypti vínflösku handa sér (hafði hana sín megin á borðinu til öryggis) og talaði svo fjálglega um allar vinkonurnar sem hann hefði átt og hvernig hann ætti erfitt með að finna konur á sínum aldri til samvista. Þegar hamborgararnir komu loks á borðið sagði hann farir sínar ekki sléttar.

Derhúfan: Fröken! Afgreiðslustelpa: Já, get ég aðstoðað? Derhúfan: Er engin kokteilsósa með þessu? Ég vil kokteilsósu! Afgreiðslustelpa: Ekkert mál. Eina kokteilsósu? Derhúfan: Eina kokteilsósu? Eina!? Nei, bara kokteilsósu í svona skál (sýnir með fingrunum hvernig skálar líta út) Afgreiðslustelpa: Uh, já. Kemur rétt strax. Derhúfan: (við broddgöltinn) Eina kokteilsósu! Hah! Eina sósu! Hnuss. Broddgölturinn: Híhíhí. Derhúfan: Eina sósu, fuss... *ógreinilegt muldur - líklegast um kokteilsósu*

Allt samtalið var í þessum stíl. Ef ég hefði ekki verið búinn með bjórinn minn og sígaretturnar hefði ég staldrað lengur við til að fylgjast með þróun stefnumótsins. Þetta stefndi í að verða epískt.

Annars fór ég í teiti í gær. Vandræðalega teiti. Sem heppnaðist reyndar mjög vel; dans, drykkja, baknudd frá ókunnugum karlkyns útlendingi og frískur og fjörugur Hemmi Gunn. Hvernig gæti þessi blanda enda klikkað? Og fjári fínt fólk.

Jájá. Best að búa sig undir meiri drykkju og kosningavöku í kvöld. Ohh, ég er svo spenntur að sjá lýðræðið að verki og atkvæðið mitt skipta sköpum. Þegar tölurnar úr suðvesturkjördæmi hafa verið lesnar og sveittur yfirmaður kjörstjórnar klykkir út með að minnast á auðu atkvæðin og þau sem fólk náði að ógilda með að skrifa nafnið sitt undir eða hnyttnar vísur um kosningar - þá get ég stoltur sagt að eitt þessara tilgangslausu auðu atkvæða sé mitt. Minn auði, bleiki miði. Jei.

Tónlistin: Eitthvað annað en Eurovision. Hvað sem er. Fokk.

Ókei

Ég lýsi hér með frati á óskabloggið hans Ella. Það sem kom út úr ljóðasmíðunum er ekki fólki bjóðandi - ekki einu sinni fólki eins og því sem les þetta blogg. Þannig að ég les það bara fyrir þig í einrúmi við kertaljós og seiðandi fiðlutónlist, Elli minn. Með munúðarfullu röddinni minni.

Tja, já. Af einhverjum orsökum varð ég nokkuð kenndur af heilum þrem bjórum í gærkvöldi. Annað hvort hefur stelpan á barnum sett rohypnol í bjórinn minn eða ég er aftur kominn með áfengisþol á við 15 ára. Ég hallast að rohypnolinu - egós míns vegna.

GSUSM™: Ég hef litað hárið á mér svart. Það var ekki málið.

Tónlist: What What (In the Butt) með Samwell. Hvað? HVAÐ?

Lemúr

Furðulegt. Fékk símtal frá vinnunni um kvöldmatarleytið í gær - einn íbúinn dó í gærdag. Ekki það - þetta var eiginlega viðbúið, en samt kom þetta einhvern veginn að óvörum. Furðulegt hvað þetta getur haft mikil áhrif á mann þó að það eigi ekki að gera það. Eða hvað? Allavega var ég frekar dofinn í gærkvöldi. Kannski af því að ég vakti yfir honum sárþjáðum síðustu nóttina hans. Erfiðasta næturvakt sem ég hef tekið. Var eitthvað sem ég hefði getað gert fyrir hann, þó ekki væri nema til að létta honum síðustu stundirnar? Nei, ábyggilega ekki. En samt hugsar maður um það.

Hver hefði trúað því að ég hefði tilfinningar.

Allavega, Elli, ljóðabloggið um þig, leigumóðurina og rommið kemur seinna. Það verður epískt.

Trallala

Blergh, ég ætlaði að blogga um eitthvað en svo var það ekkert merkilegt. Og ég veit ekkert hvað ég á að skrifa um. Ég tek við uppástungum og óskabloggum í athugasemdunum. Ég skal blogga um það sem þið stingið uppá. Eða semja ljóð um það. Líklega blogga samt.