Refaskytta

Sunnudagseftirmiðdegi er tilvalið að eyða í að sitja á kaffihúsi og lesa bók. Sem er það sem ég gerði í dag fyrir slysni. Þar sem ég á erfitt með að fara í bókabúðir án þess að kaupa eitthvað smáræði gekk ég út úr Eymundsson í Austurstræti með þrjár bækur og þar sem ég var aukinheldur svangur endaði ég á kaffihúsi í Bankastræti lesandi eina bókina. Fínt stöff.

Þegar ég skrapp út að reykja eftir máltíðina varð mér litið yfir götuna og þóttist ég sjá konu sem ég þekki. Jújú, ljóshærð og tvær stelpur með henni. Passar. Að sjálfsögðu veifaði ég til þeirra, enda rómaður fyrir kurteisi og alþýðlegheit. Leit svo betur á litlu stelpurnar tvær og áttaði mig á því að þetta voru ekki dætur konunnar sem ég þekki. Furðulegt. Hvað er hún að gera þarna með mér ókunnugum stúlkubörnum? Þegar ég pírði svo augun, þreytt eftir lestur í hálfrökkvuðu kaffihúsinu, sá ég að þetta var alls ekkert kona sem ég þekki. Þarna stóð ég sem sagt, skeggjaður og úldinn með sígarettu í munnvikinu í porti fyrir utan Prikið og veifaði ókunnugum litlum stelpum sem áttu leið hjá. Ég var orðinn sá náungi.

Konan flýtti sér enda að grípa í dætur sínar og storma úr augsýn. Ég drap hins vegar í sígarettunni og flýtti mér aftur í öruggt skjól til bókarinnar og kaffibollans.

Tónlist: Sage Francis.

Lífsbjörg

Guðleg íhlutun Námssjóðs Pálma og Atla.

Hópkrúnk

Hardcore niggas.

Úrhelli

Ókei, ég viðurkenni það. Að skipuleggja tímann þannig að 17 tímar sólarhringsins séu undirlagðir vinnu og/eða því að koma sér í og úr vinnu er ekki sniðugt. Ég sef svona að meðaltali 4-5 tíma á sólarhring þessa vikuna og borða að meðaltali ekki rassgat. En ég fæ mér heitt kakó áður en ég byrja á póstrúntinum. Það er þó eitthvað.

Restin af þessu bloggi verður ósamhangandi upphrópanir, hugleiðingar og drasl. Hugarklessa. Ég nenni ekki að reyna að koma þessu skipulega frá mér og satt að segja er það ekki þess virði.

Ég er með hita og mig langar samt í bjór. Af einhverjum ástæðum hef ég verið að lesa The God Delusion eftir Richard Dawkins undanfarið. Líklega til að komast að því hvað allt fössið er um. Ég er ekki enn að sjá það. Jújú, sniðuglega skrifað á köflum og mestmegnis heilbrigð skynsemi. Fínt að rifja upp helstu guðssannanir sögunnar og mótrök. Hundavað. Skemmtanagildi þónokkuð í og með. Ekkert nýtt samt. Það sem ég hlakkaði mest til að lesa var kaflinn þar sem Dawkins hugðist skjóta agnostík í kaf. Vonbrigði. Niðurstaðan úr kaflanum er mun frekar að agnostík sé málið en guðleysi ekki, þó Dawkins hafi gert sitt besta til að færa rök fyrir hinu gagnstæða. Reifa kannski hugleiðingar mínar um rök Dawkins "gegn" agnostík einhvern tíma ef ég nenni. Nenni því ekki núna. Langar enn í bjór. Og sígarettu. Tek mig ógeðslega vel út í rauða póstmannajakkanum mínum. Hann er samt einu númeri of stór. Þarf að fitna út í hann. Það er ekki að fara að gerast alveg strax miðað við þá staðreynd að ég hef lést um 3 kíló síðustu viku eða tvær. Fokk. Annars finnst mér að póstmannabúningurinn ætti að vera virðulegri. Kaskeiti, skyrta, bindi, bindisnæla, yfirvaraskegg. Skóhlífar og gylltur stafur. Einglyrni. Það er gulur köttur hérna á gólfinu hjá mér og ég hef ekki hugmynd um hvernig hann komst inn. Grunar samt að hann hafi komið inn um gluggann á klósettinu. Ég ætla að gefa honum snarl og hleypa honum út í hitaveitukompu. Hann fær að sofa þar. Hann heitir Tímon. Held ég.

Hreinrækt í Danmörku

Símar með læsingu tengda við áfengismæli hljóta að vera framtíðin. Þeir sem kannast við fyrirsögnina á þessari færslu vita hvað ég er að tala um.

7-9-13 er furðulegur klúbbur. Hrá steinsteypa og snaröfugt fólk dansandi uppi á barborði. Mér er til efs að ég eigi eftir að stunda þann stað mikið í framtíðinni. Andrúmsloft eins og í ólöglegu reifpartíi í vörugeymslu. Heillandi.

Djöfull langar mig í sushi akkúrat núna. Löðrandi í wasabi. Ég þarf að skipta út vinum mínum fyrir fólk sem fílar sushi, þetta gengur ekki lengur.

Tónlist: Miles Davis.

Ellefti september

Já, ellefti september. Rétt að halda upp á að 34 ár eru síðan Pinochet komst til valda í Chile.

Reyndar hef ég nagandi tilfinningu um að eitthvað fleira hafi gerst á þessum degi, en kem því ekki fyrir mig.

GSUSM™: Ég á mjög erfitt með að vera kyrr meðan ég tala í síma, þarf helst að labba um. Er ég fatlaður?

Tónlist: If You're Into It. Það er bara ekki hægt að fá nóg af Flight of the Conchords.

Skorpulifur

Ég veit ekki hvort það var svefnleysi, sú staðreynd að ég hafði ekkert borðað, B12 skortur eða hassreykurinn sem lá í loftinu á Nasa. Ef til vill blanda af því öllu. Allavega var ég engan veginn að höndla áfengi í gærkvöldi - eða nokkurn skapaðan hlut. Ég hef að minnsta kosti oft skemmt mér betur, enda var ég hundleiðinlegur og ældi svo í þokkabót. Djöfulli yndislegt.

Drykkjuleyfi væri sniðugur hlutur. Það er fáránlegt að fólk fái að kaupa áfengi og drekka það um leið og það verður tvítugt, án nokkurrar kennslu eða prófskírteinis. Ég sé fyrir mér stíft bóklegt og verklegt prógramm. Þegar maður yrði 19 gæti maður fengið æfingaleyfi og skroppið á pöbbinn með mömmu og pabba. Drykkjuskírteinið yrði svipað og ökuskírteini; mismunandi áfengisflokkar. Maður þyrfti að taka meiraprófið til að mega kaupa eitthvað sterkara en 20%. Prófið væri líka skemmtilegt; eftirlíking af leigubílaröð niðri í bæ þar sem prófdómari sprautar á þig með sturtuhaus og blæs yfir þig sígarettureyk í klukkutíma, þurfa að halda á 3 fullum bjórum upp stiga á Kaffibarnum eða Ellefunni án þess að sulla niður. Og að sjálfsögðu væri falleinkunn fyrir að æla.

Þetta yrði klárlega til mikilla bóta fyrir drykkjumenninguna. Ölvunarakstur myndi líklega snarminnka þar að auki, þar sem það er miklu skelfilegra að missa drykkjuskírteinið en ökuskírteinið.

Djöfuls rugl. Ég er þreyttur, svangur og með hausverk. Ætla að gera eitthvað í því að lagfæra það.

Tónlist: Major Organ and the Adding Machine. Stórfurðulegt flipp frá Jeff Mangum úr Neutral Milk Hotel.

Viðtakandi er fluttur

Búinn að vera að vinna síðustu 16 tíma eða þar um bil. Nú fæ ég 8 tíma hvíld fyrir næstu törn. Vá, þetta verður skemmtileg vika. Þvílíkt snilldarplan hjá mér að vinna aðra vinnu sömu vikur og ég er á næturvöktum. Ekki séns að það komi í bakið á mér.

Ég er farinn að sofna yfir Kenny vs. Spenny. Alveg þess virði að rifja þá þætti upp meðan maður bíður eftir 4. seríu. Líklega það eina með viti sem komið hefur frá Kanada. Ja, kannski fyrir utan Leonard Cohen. Og Arcade Fire. Og eitthvað. En allavega eina sjónvarpsefnið, það er nokkuð ljóst.

Fokk, ég er farinn að sofa.