Endurlit

Það er auðvitað að bera í hlaupandi jökulsá að halda áfram að tala um íslam í samhengi við 2 vikna gamalt Silfur Egils. En þar sem ég er í og með frekar fúll yfir að hafa ekki náð fram neinum viðbrögðum með fyrri færslunni minni (fyrir utan fyrirsjáanlegt innlegg ÁBS sem snýst aðallega um að ég sé ekki nógu dómharður) læt ég skeika að sköpuðu og birti hinn pistilinn minn um málið. Sem er efnislega nánast alveg eins, en stíllinn hins vegar mun meira í ætt við eitthvað sem ég hefði birt sem Mengella. Fyrirvarinn er sá að þetta er gamalt en óbirt, svo þetta lítur ef til vill kjánalega út á þessum tímapunkti þegar ekkert annað kemst að í þjóðmálaumræðunni en hárvörur og heilsufar sveitarstjórnarmanna.

Þeir sem hafa áhuga geta því lesið Nýju fötin kalífans á Maurildinu.

Svo er auðvitað til í myndinni að það hafi hreinlega enginn áhuga á þessu máli — að fárið hafi allt verið eitt stórt plott hjá Nýhil til að selja öll 50 eintökin í fyrsta upplagi. Það skyldi þó aldrei vera...