Svanavagn
Faðir bekkjarbróður míns úr grunnskóla missti hægri höndina í fiskvinnsluvél þegar hann var sjö ára. Ef frá er skilin gervilega bleika krumlan sem gægðist fram úr hægri erminni hefði maður samt tæpast trúað því því að hann væri einhentur. Hann keyrði t.a.m. bíl ótrauður, og þá helst ekkert nema beinskipta bíla. Og vílaði ekki fyrir sér að tala í gamaldags bílasíma á meðan svo gormsnúran lá þvert yfir hálsinn á honum og hann þurfti að stýra með hnéskelinni. Síðustu nokkra daga hefur virðing mín fyrir afrekum þess manns aukist. Ég á nóg með að reyna að keyra sjálfskipta krúttið mitt með annarri hendi — tilhugsunin um að þurfa aukinheldur að skipta um gír með vinstri hendi (sem í ofanálag er skreytt með myndarlegum æðalegg sem veldur ómældum sársauka rekist hann í eitthvað) er mér ofviða.
Tölvunotkun er einnig vandkvæðum háð. Ég hef aldrei verið sérstakur vélritari — í besta falli meðalmaður í þeirri list. Reyndar var ég yfirleitt meðal þeirra bestu í vélritunartímum í grunn- og menntaskóla, en það segir eflaust álíka mikið um vélritunarhæfni mína og viðurkenningarskjalið frá Víðavangshlaupinu 1991 segir um úthald mitt. Í öllu falli er stíll minn sá í vélritun að notast við tvo fingur hvorrar handar (auk þumals til að gera bil). Sú tækni fleytir manni takmarkað langt á endanum. Og þegar við bætist að betri helmingur þessara tveggja puttapara er fóðraður í gifs verður ánægjan af tölvunotkun lítil sem engin.
Þrátt fyrir ofangreind vandræði og vandann við að matast, klæðast, baðast og skeinast þykir mér allra verst að geta ekki með góðu móti lesið bækur (kiljur eru mér sérlega erfiðar). Og það akkúrat þegar ég var búinn að sanka að mér 5 eða 6 bókum sem mig langaði tiltölulega mikið að kynna mér. Svo missi ég eflaust allan áhuga á þeim um leið og hendurnar verða boðlegar til starfans. Það er nú yfirleitt þannig með mig — það sem er utan seilingar er alltaf langmest spennandi. Með það í huga er ég að spá í að gefa kost á mér sem næsti einræðisherra Kúbu. En samt ekki fyrr en ég er búinn að ljúka við og póstleggja ástarbréfið til Marilyn Monroe.
