Bingó, stigmata og forhúðir

Ég kom tómhentur frá Vantrúarbingóinu á Austurvelli. Tómhentur og tómhjartaður því Jesús yfirgaf auðvitað hjarta mitt (hafi hann einhvern tíma verið þar) í mótmælaskyni. Ég fékk ekki einu sinni eitt skitið páskaegg. Ragnar bróðir, hins vegar, vann í fyrstu umferð og valdi sér af kostgæfni bókina God is Not Great eftir Cristopher Hitchens í verðlaun. Bölvaður. Ég át bara kleinur í staðinn, enda á ég téða bók á hljóðbókarformi.

Því tengt er þessi litla saga nokkuð skondin.

Í dag er líklega eini dagur ársins sem þykir töff að hafa sár á handarbakinu (og eins og allir vita er mér mikið í mun að vera töff) svo ég nýt þess í botn. Reyndar væri ég alveg til í að geta hreyft höndina án þess að finna alltaf til stingandi sársauka, en þá verður mér bara hugsað til elsku Jesú sem hafði það miklu verra.

Einhverja síðustu nátta leiddist mér í vinnunni og endaði á að ramba inn á þennan umræðuvef sem fjallar um endurbyggingu forhúðar. Afskaplega áhugavert og ég skemmti mér í einhverjar sekúndur yfir myndum á borð við þessa (opnið þennan tengil með varúð).

Jesú sé lof fyrir forhúðina mína.