Það er gott að vera Stebbi

Að lesa Stefán Friðrik er eins og að keyra framhjá bílslysi. Maður getur ekki hætt að fylgjast með. Það er líka varasamt á sama hátt — stoppi maður sjálfan sig ekki af á hann á hættu að lenda sjálfur í bílslysi.

Hér eru að gamni nokkrar byrjanir á efnisgreinum Stebba — allar teknar af forsíðu bloggsins:

Það er reyndar orðið sjaldgæft að ég spili í Lottóinu.

Það er áhugavert að lesa skýrslu Ríkisendurskoðunar...

Það er á nokkrum stöðum talað um að hitt og þetta hafi verið óheppilegt...

Það er líka merkilegt að töluð er niður sú saga...

Það er sérstakt að borgaryfirvöld skuli vera algjörlega sofandi...

Það er gott að heyra eitthvað annað en barlóm...

Það er gott að heyra að lögreglan hafi handtekið...

Það er sjálfsagt að bjóða innflytjendur velkomna...

Það eru jákvæðar og góðar fregnir...

Það er alveg ljóst...

Það er öllum ljóst...

Það er fjarri því að þessi slagur sé búinn.

Það er eitthvað í þessu máli sem er meira en lítið skrítið...

Það er gott að lögreglan sé komin á sporið...

Það er frekar dapurlegt að heyra...

Það er gott að lögreglan komst á sporið... [Já, aftur!]

Og þetta eru vissulega bara nokkrar af sams konar efnisgreinabyrjunum — bara af forsíðunni. Og téð forsíða spannar á að giska fjögurra daga blogg miðað við afköst Stebba.

Skemmtilegust er þó byrjunin á nýjustu færslunni (þegar þetta er skrifað):

Það er lögreglunni tókst að handsama hinu iðnu páskaþjófa, rúmenska og þýska að uppruna, sem tókst að ræna milljónum króna úr hraðbönkum um hátíðina.

Mér fannst þetta fyndið.