Matareitrun

Meðfylgjandi mynd sýnir ágætlega angistina, ömurðina og þverrandi lífsviljann sem fylgir matareitrun. Ég fór sem sagt á tónleika með Megasi og Senuþjófunum um þarsíðustu helgi. Vart í frásögur færandi eitt og sér; vissulega stóð Megas sig vel í að lesa upp af textaskjánum og jú, hljómsveitin var næsta óaðfinnanleg.

Það sem mesta athygli vakti gerðist hins vegar ekki fyrr en sólarhring síðar, eða akkúrat um það leyti sem e-coli er búið að fjölga sér eins og kanínur. Allir sem ákváðu að snæða máltíð á Rósenberg byrjuðu sem sagt að æla lifrum og allt niður í miltu. Á sama andartaki. Á mismunandi heimilum.

?Ég er ekki klígjugjarn að upplagi, né viðkvæmur. En þetta er með því versta sem ég hef lent í. Verra en banvænn B-12 skortur, mun verra en blóðeitrun. Ég hugga mig bara við að Jón Baldvin og Gísli Marteinn voru að borða þarna sama kvöld.